نون و پنير و هق هق سفره سرد عاشق

نون و پنيرو فندوق رخت عذا تو صندوق

نون بيات و حلوا سوخته حرير دريا

نون و پنير و گردو قصه شهر جادو

نون پنير و بادوم يه قصه ناتموم

نون و پنير و سبزي تو بيش از اين مي ارزي

پاي همه گلدسته ها دوباره اعدام صدا

دوباره مرگ گل سرخ دوباره ها دوباره ها

حريق سبز جنگلا به دست كبريت جنون

از كاشي هاي ابيمون سر زده فواره خون

نون پنير و بادوم يه قصه ناتموم

نون و پنير و سبزي تو بيش از اين مي ارزي

قصه جادوگر بد كه از كتابا مي اومد

 نشسته بر منبر خون عاشقا رو گردن مي زد

كنار شهر ايينه جنگل سبز شيشه بوذ

براي گيس گلابتون اونروز مث هميشه بود

پونه مي ريخت تو دامنش تا مادرش چادر كنه

مي رف كه از بوي علف تمام شهرو پر كنه

غافل از اينكه چادرشو جادوگر دزديده بود

رو صورت خورشيد خانوم خط سياه كشيده بود

آهاي اهاي يكي بياد يه شعر تازه تر بگه

براي گيس گلابتون از مرگ جادوگر بگه

از مرگ جادوگر بد كه از كتابا مي اومد

نون و پنير و بادوم يه قصه ناتموم

نون و پنير و سبزي تو بيش از اين مي ارزي

چشماي گيس گلابتون چيزي به جز شب نمي ديد

هوا نبود نفس نبود قصه به اخر نرسيد

قصه هاي مادربزرگ ايينه ي خود منه

طلسم جادوگر بايد با دستاي تو بشكنه

با دستاي رفاقتت تاريكي وحشت نداره

 نوري كه حرف آخره به قصه مون پا مي ذاره

حيفه كه شهر ايينه سيا بشه حروم بشه

قصه ي تو قصه ي من اينجوري ناتموم بشه

آهاي اهاي يكي بياد يه شعر تازه تر بگه

براي گيس گلابتون از مرگ جادوگر بگه

از مرگ جادوگر بد كه از كتابا مي اومد

تا شعر گيس گلابتون يه شعر پر اميد باشه

ايينه هاي توبه تو هر كدومش خورشيد باشه

آهاي اهاي يكي بياد يه شعر تازه تر بگه

براي گيس گلابتون از مرگ جادوگر بگه

از مرگ جادوگر بد كه از كتابا مي اومد

نون و پنيرو فندق رخت عذا تو صندوق

نون و پنير و سبزي تو بيش از اين مي ارزي